یکی از عناصر مورد استفاده در ساخت ابزارها و قطعات الکترونیکی طلا است. معمولاً استخراج و بازیافت طلا موجود در این قطعات از نظر اقتصادی بهصرفه نیست و همین مسئله باعث شده سالانه هزاران تن دستگاه الکترونیکی به مناطق دفن زباله سرازیر شوند. بااینحال، محققان انگلیسی یک روش جذاب برای بازیافت طلا از سیمکارتها و سایر قطعات دارای این فلز گرانبها کشف کردهاند که در نهایت به کاهش هزینه تولید دارو منجر میشود.
در روند ساخت ابزارهای الکترونیکی از عناصر و مواد گرانقیمت کمیاب استفاده میشود، بااینحال بیشتر آنها بهجای بازیافت در محل دفن زبالههای الکترونیکی انباشته شده یا همراه با سایر زبالهها برای همیشه دفن میشوند.
-

هدبند نوزادی سارینا گل مدل sz-203 مجموعه 3 عددی
خرید محصول -

باتری موبایل مدل EB-BJ510CBC ظرفیت 3100 میلی آمپر ساعت مناسب برای گوشی موبایل سامسونگ Galaxy J5 2016
خرید محصول -

شامپو بدن گلرنگ مدل Scrub Red مقدار 280 گرم
خرید محصول -

کارت حافظه microSDXC سن دیسک مدل Ultra کلاس10 استاندارد UHS-I U1 سرعت 100MBps 667X ظرفیت 128 گیگابایت به همراه با آداپتور SD
خرید محصول -

ردیاب خودرو کوبان مدل 303F
اطلاعات بیشتر -

پایه نگهدارنده گوشی موبایل پاپ سوکت کی اچ کد 9053
خرید محصول -

قفس مرغ عشق مدل 1028 مجموعه 2 عددی
399,000 ﷼ انتخاب گزینهها این محصول دارای انواع مختلفی می باشد. گزینه ها ممکن است در صفحه محصول انتخاب شوند -

هدفون بی سیم آنمکس مدل A22
399,000 ﷼ انتخاب گزینهها این محصول دارای انواع مختلفی می باشد. گزینه ها ممکن است در صفحه محصول انتخاب شوند
استفاده از طلا در ساخت قطعات الکترونیکی
این روند به دلیل نبود فناوریهای لازم برای بازیافت و استفاده مجدد از عناصر گرانقیمت موجود در آنها شکل نگرفته است، بلکه حاصل مدیریت نامناسب فرایندهای جداسازی، بازیافت، مدیریت هزینهها و عملکرد و کارایی روند کار است.
یکی از این ابزارهای الکترونیکی که اغلب مورد بازیافت قرار نگرفته و مستقیماً به زباله تبدیل میشوند، سیمکارتهای کوچک درون گوشی ما است.
محققان دانشگاه امپریال کالج لندن بهتازگی توانستهاند یک روشی جدید برای بازیافت سیمکارت ابداع کنند، روشی که به طور بالقوه میتواند به صرفهجویی در هزینهها و ارزانتر شدن دارو در جهان کمک کند.
در دنیای که دسترسی به مراقبتهای بهداشتی به سطح بحرانی رسیده است و حتی شهروندان کشورهای توسعهیافته مانند آمریکا نیز باید سالانه ۱۳۰۰ دلار برای دریافت دارو و خدمات مرتبط با آن پرداخت کنند، این روش بازیافت سیمکارت و تأثیر آن بر کاهش هزینههای مرتبط با تولید دارو را میتواند یک موهبت توصیف کرد.
همه چیز به طلا بستگی دارد
در قلب این روش ابداعی بازیافت سیمکارت طلا یا به بیان دقیقتر، ترکیبی از طلا وجود دارد. سیمکارتهای موجود در گوشی ما از روکش طلا ساخته شدهاند؛ برای اینکه این فلز گرانقیمت یک رسانای عالی الکتریسیته است. علاوه بر این، طلا نسبت به سایر فلزات گرانبها از جمله نقره، مقاومت بیشتری در برابر خوردگی در طول زمان دارد.
البته شاید تصور کنید که طلای به کار رفته در سیمکارت بسیار ناچیز است و برای استخراج تنها چند گرم طلا خالص به هزاران سیمکارت نیاز داریم که کاملاً صحیح است. علاوه بر این، استخراج طلا موجود در سیمکارت چه بهصورت فردی و چه بهصورت صنعتی بسیار پیچیده و پرهزینه خواهد بود.
در روش بازیافت جدید محققان انگلیسی فلز طلا نه بهعنوان ماده اصلی مورد بازیافت، بلکه بهعنوان یک کاتالیزور قدرتمند که میتواند روند واکنشهای شیمیایی را سریعتر کند، مورد استفاده قرار میگیرد.
سیم کارت شما باعث ارزانتر شدن دارو در جهان میشود!
در این روش طلا بهعنوان کاتالیزور در چندین واکنش شیمایی مرتبط با ساخت دارو (داروهایی مثل مسکن و داروهای ضدالتهاب) مورد استفاده قرار میگیرد. در کمال تعجب، پس از انجام آزمایشهای متعدد مشخص شد که این روش بسیار بهتر از کاتالیزورهای فعلی صنعت داروسازی عمل میکند.
بنابراین، این روش بازیافت سیمکارت نهتنها از نظر زیستمحیطی بسیار پایدارتر از استخراج تجاری طلا است، بلکه استفاده از طلای موجود در سیمکارتهای دور ریخته شده و سایر تجهیزات الکترونیکی و الکتریکی (مانند پایههای CPU) میتواند به صنعت تولید دارو نیز کمک شایانی کند.
نکته جالب آن است که پس از استفاده از طلا بهعنوان کاتالیزور در یک دسته سنتز دارو، باز هم میتواند با استفاده از فرایند شیمایی ساده آن را بازیافت و آماده استفاده مجدد کرد، درحالیکه عنصر طلا میتواند عاری از هرگونه ناخالصی آلی باشد. به گفته محققان، میتوان از طلای بازیافتی در فرایندهای تولید دارو تا هشت بار استفاده کرد، بدون آنکه در اثربخشی این فلز گرانقیمت تغییری ایجاد شود.
با پذیرش گسترده این فناوری و استفاده از طلای بازیافت شده از میلیونها تن قطعات الکترونیکی (که معمولاً از محل دفن زباله سر در میآورند) در صنعت داروسازی، میتوان هزینه تولید دارو را به شکل چشمگیری کاهش داد.







