توضیحات

– در قرن هفت‌ام قبل از میلاد «ابراستوس» اهل «سمیرنا»، قهرمان مشت‌زنی بیست و سوم‌این بازی‌های المپیک در «هاین» شد. کی، کجا و چگونه قدیمی‌ترین نبرد ورزشی میان دو انسان شکل گرفت، مشخص نیست. اما اسنادی که از دوره‌ی روم باستان به‌دست آمده‌اند، نشان می‌دهند افرادی با بستن چرم‌هایی به مشت‌شان با وارد کردن ضربات محکم و سنگین سعی می‌کردند حریفان‌شان را از پای درآورند. استفاده از دست‌کش در ورزش بوکس با وضع قوانین جدید از سال 1890 میلادی، رسمی‌ شد. دست‌کش‌ها بر اساس وزن‌شان بر حسب «اونس» (Ounce) که به‌صورت مخفف OZ خوانده می‌شود و از واحدهای جرم و برابر 35/28 گرم است، طبقه‌بندی می‌شوند.
در رشته‌ی ورزشی بوکس از دسته‌ی سبک ‌وزن (48 کیلوگرم) تا دسته‌ی میان ‌وزن (67 تا 75 کیلوگرم) از دست‌کش‌های 8 اونسی (برابر با 227 گرم) و از دسته‌ی میان ‌وزن تا دسته‌ی سنگین ‌وزن (بالای 91 کیلوگرم) از دستکش‌های 10 اونسی (برابر با 283.5 گرم) استفاده می‌شود. ورزش‌کاران دسته‌ی سوپر‌وزن (بالای 91 کیلوگرم) هم از دستکش‌های 12 اونسی (برابر با 340 گرم) استفاده می‌شود. معمولا از دست‌کش‌های 8 تا 10 اونسی در مسابقات استفاده می‌شود. اما برای سخت‌تر شدن شرایط تمرین و افزایش میزان استقامت بوکسورها از دست‌کش‌های 10 تا 14 اونسی در جریان تمرینات ‌استفاده می‌شود.
برای ساخت لایه‌های داخلی و خارجی دست‌کش‌ بوکس از مواد مختلفی مثل پارچه، پشم، نایلون، لاتکس و چرم ‌استفاده می‌شود. هرکدام از این دستکش‌ها بسته به جنس مواد اولیه، نوع دوخت و نحوه‌ی کاربری، شرایط نگهداری خاص خود را دارند تا به همین نسبت طول عمر‌شان هم بیش‌تر شود. برای نمونه دست‌کش‌های‌ چرمی پس از مدتی به واکس‌ و چرب‌کاری نیاز پبدا می‌کنند تا در اثر استفاده ترک برندارند. برای ساخت لایه‌های داخلی دست‌کش به‌خاطر راحتی بیش‌تر دست معمولا از مواد لطیف‌تر مثل پارچه، پشم و… استفاده می‌شود؛ این مورد علاوه بر راحتی دست، منجر به جریان پیدا کردن هوا می‌شود که‌ از بروز بیماری‌های پوستی مثل انواع عارضه‌ی قارچی که ممکن است در اثر تعرق دست ایجاد شود، جلوگیری می‌کند.‌.
بهترین راه نگهداری از دست‌کش‌های بوکس، استفاده‌ی مداوم از آن‌هاست؛ پس از آویزان کردن دستکش‌های‌تان ‌به‌مدت طولانی پرهیز کنید و نهایت استفاده را از آن‌ها ببرید.