چراغ پیشانی کووآ مدل Ghost کد 103G1

پرتو نور یک تابش الکترومغناطیس حاوی فوتون، با طول موج ۳۸۰ تا ۷۴۰ نانومتر است که به چشم انسان و دیگر موجودات این نور مرئی دیده می‌شود. اعصاب بینایی انسان توسط شبکیه به مغز متصل می‌شوند و تصویر اجسام در ابتدا روی شبکیه منعکس شده و سپس به مغز منتقل می‌شود. در محیط‌های تاریک انسان‌ها قادر به دیدن اجسامی که هیچ نوری از خود ساطع نمی‌کنند، نیستند. این ناتوانی بدلیل محدودیت‌هایی است که ساختار چشم بخصوص قرنیه و شبکیه انسان ایجاد می‌کند، موجودات دیگر دارای ساختار چشمی قوی‌تر و متفاوت با انسان بوده یا با تقویت حواس دیگر خود این نقص کم‌بینایی یا نابینایی خود در محیط‌های کم‌نور را برطرف کرده‌اند. انسان برخلاف همزیستان زمینی خود با قدرت ذهن به مبارزه با تاریکی رفته و از سالیان دور، پس از اختراع آتش، وسایلی ابداع کرده که نیاز خود به نور در محیط‌های تاریک را برطرف کند. برحسب شرایط، مواد اولیه‌ی موجود و نحوه‌ی کاربری، وسایل نورزا دارای سازوکارهای مختلف هستند و از چراغ‌های سوختنی تا الکتریکی، همگی در نهایت انرژی را تبدیل به نور مورد نیاز انسان می‌کنند. اما مهم‌ترین خصوصیات یک چراغ که می‌تواند آن‌را از بقیه متمایز کند، راحتی و سهولت کاربری، میزان بازده انرژی و طول عمر آن یا طول عمر و شدت نور تولیدی چراغ است. چراغ‌قوه‌ها از جمله وسایل نورزایی هستند که به‌دلیل نحوه حمل، میزان روشنایی، برد نور و منبع تغذیه داخلی بسیار پرکاربرد می‌باشند.
یکی از انواع چراغ‌قوه‌ها که نحوه حمل بسیار آسان دارد و به نوعی هندزفری چراغ‌قوه‌ها شناخته می‌شود، «هدلامپ» یا «چراغ پیشانی» است. برای چراغ‌های پیشانی که بصورت مستقیم روی سر قرار می‌گیرند، حجم و جرم آنها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. چراغ‌های پیشانی کم‌حجم، منبع انرژی‌شان (باتری استاندارد یا قابل شارژ) ظرفیت کمی برای ذخیره انرژی دارد. با توجه به کاهش حجم و وزن چراغ به‌منظور به حداکثر رساندن راحتی کاربر، جهت مدیریت انرژی از چراغ‌های LED و یک سیستم الکترونیکی داخلی استفاده می‌شود.